powrót do strony głównej
 "Nauczyciel pracując z uczniem potrafi też realistycznie ocenić jego możliwości intelektualne,
wydolność myślenia, uwagi, pamięci - co jest bardzo ważne przy formułowaniu rozpoznania oraz planowaniu możliwości i warunków, akie powinny być spełnione, aby pacjent mógł z powodzeniem wrócić do swojego naturalnego środowiska, w tym do macierzystej szkoły".
Autorzy:
E.Domagalska-Kurdziel, Jacek Szeremeta
Nauczyciel w szkole przyklinicznej "
  ""W pracy z uczniami leczonymi w klinice psychiatrycznej narzuca się z większą wyrazistością niż w szkole masowej potrzeba posługiwania się i poszukiwania elastycznych, niestandardowych rozwiązań metodycznych. Uczniowie hospitalizowani na oddziale stanowią grupę, której wspólnym mianownikiem jest jedynie kategoria wieku;różnicuje natomiast zarówno rozpoznanie kliniczne, specyfika, zasięg i poziom zakłóceń funkcji poznawczych (sprzężonych z chorobą bądź indywidualnymi cechami umysłowości) . . ." Autor: G. Halberda,
Lekcje języka polskiego w szkole przyklinicznej.
Improwizacja jako założenie metodyczne
  "Od kilku lat oddział psychiatrii dzieci posiada pomoce stosowane w metodzie Marii Montessori. Szkoła otrzymała je w darze od pani Anneke van der Does - Holenderki, która przez kilka lat odwiedzała nasze przedszkole jako wolontariuszka, a w przeszłości była nauczycielem Montessori i pracowała z dziećmi autystycznymi w Holandii i Afryce. Osobami, które jako pierwsze pracowały tą metodą na oddziale były: Małgorzata Nobis, Teresa Nowak i Elżbieta Zgud. Także koleżanki z "małej świetlicy" wspomagają się tymi pomocami w oddziaływaniach terapeutyczno - wychowawczych z uczniami klas I - III".
Autor: Jolanta Ożóg
"Kochać dziecko, to znaczy służyć mu jak daleko to możliwe.... Maria Montessori "

  "Uczeń z zaburzeniami mowy wymaga szczególnej troski ze strony nauczyciela. Jednym z najważniejszych zadań terapeutyczno – wychowawczych jest praca nad zapewnieniem dziecku prawidłowego funkcjonowania w grupie rówieśniczej. Należy podjąć takie działania, by wdrożyć ucznia do pracy grupie i nauczyć go zgodnego współdziałania w zespole kolegów. Trzeba również.. zadbać o to, by nigdy nie krytykowano, ani nie poprawiano sposobu mówienia dziecka. Inną formą wsparcia są wysiłki zmierzające do zapewnienia uczniowi poczucia akceptacji i własnej wartości. Dostrzeganie i podkreślanie nawet najmniejszych sukcesów szkolnych niezwykle dowartościowuje dzieci z zaburzoną mową oraz powoduje, że czują się pewniej i podejmują coraz trudniejsze zadania. Konieczne stają się również oddziaływania mające na celu podniesienie samooceny dziecka, która przeważnie jest zaniżona na skutek niepowodzeń w nauce szkolne".
Autor: Ewa Bartoszewska
Praca z dzieckiem z zaburzeniami mowy

  "Dawno zaobserwowano, że książka może realizować cele terapeutyczne, może działać kojąco, łagodzić cierpienie spowodowane chorobą bądź innymi zaburzeniami w rozwoju. Na starożytnej bibliotece w Aleksandrii widniał napis: „lekarstwo dla duszy”, a w kairskim szpitalu chorych psychicznie leczono czytaniem Koranu. W XVIII-wiecznych europejskich szpitalach psychiatrycznych także stosowano pobożne czytania w celu niesienia ulgi chorym. Wkrótce rozszerzono te czytania na pozycje świeckie. Realizując cele terapeutyczne, książka wpisuje się niejako w pedagogikę specjalną".
Autor: Ewa Bartoszewska
Biblioterapia – czyli leczenie książką.